X
تبلیغات
رایتل

خرید ملک در ترکیه، شرایط اقامت و ویزا، زندگی در ترکیه

اطلاعات تولید و گردآوری شده در زمینه شرایط زندگی، اقامت، کار و یا خرید ملک در کشور ترکیه تا بلکه از این طریق کمک کوچکی به هموطنان باشه

کاربرد فعل "هستن" در اسم ها و ضمایر

برای کاربرد فعل "هستن" در اسم ها و ضمایر سوم شخص و اشاره طبق قاعده‌ی بالا ساخته می شود.

صرف مثبت:

اسم/ ضمیر  + اسم/ ضمیر

در ستون دوم هم ضمیر، هم اسم، هم ضمیر یا اسم در حالت جایگاهی (با پسوندda/de درس دوم) استفاده می‌شود.
Murat evde.                                               مراد در خانه است. 

özgür öğretmen.                                       اوزگور معلم است.
Bu ne?                                                این چیست؟
Şurası neresi?                                         اینجا کجاست؟

حالت سوالی صرف مثبت: با پسوندهای پرسشی سوالی می‌شود یا با ضمایر پرسشی. در جملاتی که ضمیر پرسشی استفاده شده است پسوند پرسشی به کار نمی‌رود.

اسم/ ضمیر  + اسم/ ضمیر  + پسوند پرسشی

Kütüphane  bu katta mı?       کتابخانه در این طبقه است؟

Hakan güzel mi?                        هاکان زیباست؟

صرف منفی:

اسم/ ضمیر  + اسم/ ضمیر  + değil

Değil
به معنای "نیست" است و در جملات منفی می‌آید.

Kuş kafeste değil.      
   پرنده در قفس نیست.
Burası sınıf değil.    
     اینجا کلاس نیست.

سوالی منفی:

اسم/ ضمیر  + اسم/ ضمیر değil + mi?

Bu gözlük değil mi?   
این عینک نیست؟
Elif hanım yaşlı değil mi?                  الیف خانم میانسال نیست؟

دلیل اشتباه قسمت‌های قرمز رنگ در جدول :

Burası kim? :
kim یعنی "کی" و برای انسان به کار می‌رود، "اینجا کی است" معنی نمی‌دهد. (البته "اینجا کی هست" به معنای "کی حضور دارد؟" در بخش بعد گفته خواهد شد)

Burada kalabalık :
معنی این جمله یعنی " در اینجا شلوغ است" که معنی نمی‌دهد زیرا قسمت اول جمله افتاده است مثلا جمله زیر درست است:

Sokaklar burada kalabalık. خیابان‌ها در اینجا شلوغ است.

یا خود جمله به صورت "burası kalabalık " اینجا شلوغ است.

..................................................................................................................

فعل «بودن» در ترکی استانبولی به صورت فعل مستقل به‌کار نمی‌رود بلکه به شکل «شناسه» به اسم اضافه می‌شود. برای مثال در فارسی می‌گوییم «من دانش آموز هستم» یا «من دانش آموزم». در ترکی با اضافه شدن شناسه ساخته می‌شود

 استفاده از هر کدام از چهار حالت شناسه بستگی به مصوت آخر کلمه دارد که در درس اول به آن اشاره شده است. بار دیگر اینجا نیز از طرز استفاده از پسوندهای دو یا چهار حالته اشاره می‌شود.
ضمیر + اسم/صفت + شناسه


حالا به مثال öğrenci نگاه کنید، چون آخرین مصوت این کلمه i هست بنابراین طبق جدول بالا پسوندهایی که دارای مصوت i هستند انتخاب خواهند شد. در سوم شخص جمع طبق قاعده کاربرد پسوند جمع (مصوت‌های ظریف ler ، مصوت‌های کلفت lar) خواهد بود. .دقت کنید در کلماتی که به مصوت ختم شده‌اند و پسوند نیز با مصوت شروع می‌شود حرف y میانجی قرار می‌گیرد. (در این درس اول شخص مفرد وجمع این گونه هستند.)

Öğrenci   دانش آموز

Ben öğrenciyim

من دانش آموز هستم/ من دانش آموزم

Sen öğrencisin

تو دانش آموز هستی/ تو دانش آموزی

O öğrenci

او دانش آموز هست/ او دانش آموز

Biz öğrenciyiz

ما دانش آموز هست/ دانش آموزیم

Siz öğrencisiniz

شما دانش آموز هست/ دانش آموزید

Onlar öğrenciler

آنها دانش آموز هستند/ آنها دانش آموزند

در سوم شخص جمع پسوند lar/ler فقط در حالتی که مبتدا جاندار باشد می‌آید. معمولا حذف می‌شود.

Onlar öğrenci(ler)  
     آنها دانش اموز هستند.

Bütün odalar sınıf   
     همه‌ اتاق‌ها کلاس هستند

تکیه (ادای هجا کمی با فشار زیاد نسبت به دیگر هجاها) در هجای پایانی اسم/صفت قبل از شناسه قرار می‌گیرد. در سوم شخص مفرد به دلیل نبود شناسه تکیه در هجای آخر هست.

Ben öğrenCİyim
من دانش آموز هستم
o öğretmen
او معلم است

حالت سوالی با آمدن پسوند پرسشی با توجه مصوت آخر ساخته می‌شود. با توجه به مصوت i پسوند پرسشی mi انتخاب خواهد شد. همانطور که در جدول بالا می‌بینید پسوند پرسشی بعد از اسم/صفت و قبل از شناسه قرار می‌گیرد. و چون حرف آخر پسوند پرسشی مصوت هست حرف y در اول شخص مفرد و جمع استفاده می‌شود. انتخاب شناسه نیز با توجه مصوت پسوند پرسشی خواهد بود.

Ben öğrenci miyim?                      من دانش آموز هستم؟/ من دانش آموزم؟

Sen öğrenci misin?                        تو دانش آموز هستی؟/ تو دانش آموزی؟

O öğrenci mi?                                  او دانش آموز هست؟/ او دانش آموز؟

Biz öğrenci miyiz?                         ما دانش آموز هست؟/ دانش آموزیم؟

Siz öğrenci misiniz?                      شما دانش آموز هست؟/ دانش آموزید؟

Onlar öğrenci mi?                          آنها دانش آموز هستند؟/ آنها دانش آموزند؟

نکته: پسوند سوالی برای سوم شخص جمع استثناست و می‌توانیم پسوند جمع برای اسم/صفت را نیاوریم.

Onlar öğrenciler mi?     → Onlar öğrenci mi?

حالت منفی:

با توجه به اینکه مصوت آخر değil به معنای "نیست" i هست، بنابراین به ترتیب

değilim ،  değilsin ، değil  ، değiliz  ، değilsiniz  ، değil(ler)

به معنای نیستم، نیستی، نیست، نیستیم، نیستید، نیستند هست.

Ben öğrenci değilim.                     من دانش آموز نیستم

Sen öğrenci değilsin                      تو دانش آموز نیستی

O öğrenci değil                                او دانش آموز نیست

Biz öğrenci değiliz                         ما دانش آموز نیستیم

Siz öğrenci değilsiniz                    شما دانش آموز نیستید

Onlar öğrenci değil(ler)               آنها دانش آموز نیستند

حالت سوالی با آمدن değil بعد از اسم/ صفت ساخته می‌شود:

Ben öğrenci değil miyim?           من دانش آموز نیستم؟

Sen öğrenci değil misin?             تو دانش آموز نیستی؟

O öğrenci değil mi?                        او دانش آموز نیست؟

Biz öğrenci değil miyiz?              ما دانش آموز نیستیم؟

Siz öğrenci değil misiniz?           شما دانش آموز نیستید؟

Onlar öğrenci değil mi?               آنها دانش  نیستند؟
عبارت değil mi به معنای «مگر نه؟، اینطور نیست؟»،  کاربرد زیادی دارد.آموزش زبان ترکی در گفتار به صورت di mi نیز تلفظ می‌شود.

ضمیر پرسشی "" به صورت "nerede : در کجاست، کجاست" یا "neresi : کجایش است، کجاست" در این نوع جمله‌ها به کار می‌رود. البته خود nere به معنای "کجا" است و با پسوندهایی که به این کلمه اضافه شده در دروس بعد آشنا خواهیم شد.

Çocuklar nerede?     
       بچه ها کجا هستند؟
Sınıf neresi?         
              کلاس کجاست؟