X
تبلیغات
پخش زنده جام جهانی

خرید ملک در ترکیه، شرایط اقامت و ویزا، زندگی در ترکیه

اطلاعات تولید و گردآوری شده در زمینه شرایط زندگی، اقامت، کار و یا خرید ملک در کشور ترکیه تا بلکه از این طریق کمک کوچکی به هموطنان باشه

شش ضمیر فاعلی، ضمیر اشاره در زبان ترکی استانبولی

در زبان ترکی استانبولی شش ضمیر فاعلی وجود دارد که سه ضمیر مفرد و سه ضمیر جمع هستند:

ضمایر مفرد(Tekil Şahıs Zamirleri)

ضمایر جمع(Çoğul Şahıs Zamirleri)

Ben                                        بَن(من)

Biz                                          بیز(ما)

Sen                                        سَن(تو)

Siz                                      سیز(شما)

O                                                اُ(او)

Onlar                                اُنلار(آن‌ها)

نکته : در ترکی هم مانند دیگر زبان‌ها، افراد هم‌سن و سال از ضمیر «تو» برای خطاب قرار دادن هم استفاده می‌کنند و برای احترام گذاشتن به طرف مقابل ـ اگر از نظر سن و سال یا جایگاه بالاتر از ما باشد ـ از ضمیر «شما» استفاده میشود.


ضمایر اشاره
.........................................................................................................................................
در ترکی استانبولی شش ضمیر اشاره وجود دارد که سه ضمیر برای اشاره به شیء(مفرد) و سه ضمیر برای اشاره به اشیاء(جمع) به کار می‌رود:

Bu                                                          این
Bunlar                                                این‌ها
Şu                            این(اشاره به کمی دورتر)
Şunlar                               این‌ها(کمی دورتر)
O                                                             آن
Onlar                                         آنها

Bu kitap                             این کتاب

Bunlar Kitap         این‌ها کتاب هستند

O kalem                                 آن قلم

Onlar kalem             آن‌ها قلم هستند

همانطور که مشاهده می‌کنید درست مثل فارسی، وقتی ضمیر جمع استفاده می‌شود، خودبه‌خود، فعل «هستند» به عبارت افزوده می‌شود. همچنین نکته دیگر این‌که در ضمایر مفرد نیز با افزودن کلمه «Bir(یک)» به اسم، فعل «است» به عبارت افزوده میشود:

Bu bir kitap:         این یک کتاب است  

با مشاهده عکس زیر به سادگی تفاوت میان «Bu» و «Şu» را درک خواهیدکرد: به ترتیب از بالا به پایین: بو، شو، اُ

.............................................................................................................................................

ضمایر(پسوندهای) ملکی....
İyelik(Ekleri)Zamirleri


 در زبان ترکی استانبولی، ضمایر ملکی به صورت پسوند به اسم اضافه می‌شوند. در برخی زبان‌ها مانند فرانسه، این ضمایر به صورت صفت ملکی عنوان شده و با نام «Adjectif possessif» به کار برده می‌شوند.
برای بیان مالکیت در ترکی استانبولی از پسوند استفاده می‌شود که بسته به اینکه کلمه به حرف صدادار یا بی‌صدا ختم شده باشد، متفاوت است. حال این پسوندها را در دو جدول با تفاوت در حرف آخر یاد می‌گیریم.

1) کلماتی که به حرف صدادار ختم می‌شوند: 
a,ı
e,i
o,u
ö,ü
Ben  ⤵️
Benim     Arabam     Annem     Paltom    Ütüm

Sen⤵️
Senin        Araban     Annen   Palton      Ütün
O⤵️
Onun           Arabası      Annesi     Paltosu       Ütüsü
Biz⤵️
Bizim         Arabamız     Annemiz
Paltomuz  Ütümüz
Siz⤵️
Sizin            Arabanız     Anneniz
Paltonuz     Ütünüz
Onlar⤵️
Onların      Arabaları   Anneleri
Paltoları    Ütüleri


2) کلماتی که به حرف بی‌صدا ختم می‌شوند: 
a,ı
e,i
o,u
ö,ü

Ben⤵️
Benim       Adım      Kardeşim
Okulum    Köyüm

Sen⤵️
Senin       Adın     Kardeşin
Okulun    Köyün

O⤵️
Onun        Adı      Kardeşi
Okulu       Köyü

Biz⤵️
Bizim     Adımız     Kardeşimiz
Okulumuz              Köyümüz

Siz⤵️
Sizin            Adınız       Kardeşiniz
Okulunuz   Köyünüz

Onlar⤵️
Onların     Adları    Kardeşleri
Okulları    Köyleri
نکته: پسوند جمع همیشه قبل از پسوند مالکیت به اسم اضافه می‌شود:

Ev + ler+ im → evlerim    خانه‌هایم

Benim arabam             ماشین ِ من